Biuro tłumaczeń Działoszyce, tłumaczenia w Działoszycach

Działoszyce to miasto, które położone jest w południowej Polsce, w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim. Jest siedzibą miejsko-wiejskiej gminy Działoszyce. Leży nad rzeką Nidzicą. Od 1975 do 1998 roku miasto administracyjnie należało do województwa kieleckiego. Miasto liczy 1.117 mieszkańców.

Historia
Pierwsza wzmianka o Działoszycach datuje się na rok 1220. Osada leżała na szlaku handlowym, prowadzącym z Krakowa przez Skalbmierz oraz Wiślicę. Działoszyce swój rozwój w tamtym okresie zawdzięczają protekcji biskupa Iwona Odrowąża. Miejscowość w czasach Kazimierza Wielkiego liczyła około 430 mieszkańców. W roku 1409 król Władysław Jagiełło nadaje osadzie prawa miejskie. Właściciele miasta, ród Ostrogskich, otrzymali przywilej na pobieranie opłat mostowych od kupców wielkopolskich. Działoszyce były istotnym centrum handlowym oraz rzemieślniczym. Rozwijało się tu garbarstwo, a także olejarstwo, natomiast w późniejszym okresie również sukiennictwo. W 1629 roku w mieście pracowało trzynastu rzemieślników. Znajdował się tu młyn. W roku 1662 Działoszyce liczyły już 468 mieszkańców, a w roku 1788 720 mieszkańców i 159 domów. Miasto cieszyło się przywilejem odbywania dwunastu jarmarków w ciągu roku. W 1795 roku, w następstwie III rozbioru, Działoszyce znalazły się na dwanaście lat w granicach zaboru austriackiego, a w latach 1807 – 1815 należały do Księstwa Warszawskiego, by wreszcie w roku 1815 na ponad sto lat znaleźć się pod zaborem rosyjskim. Bliskość do granicy z Austrią i Rzeczpospolitą Krakowską oraz lokalizacja na obszarze dogodnym dla handlu sprawiły, że w „lwim grodzie” znacznie nasiliło się osadnictwo żydowskie. Jednak umiejscowienie sprzyjało nie tylko legalnemu handlowi, lecz także o wiele bardziej opłacalnemu przemytowi, w wyniku czego miasto coraz bardziej się bogaciło. W roku 1820 liczba mieszkańców miasta wynosiła już 1692 osoby, w tym 436 chrześcijan oraz 1256 Żydów. Chrześcijanie trudnili się przede wszystkim rzemiosłem i rolnictwem, natomiast Żydzi zajmowali się przede wszystkim handlem. W roku 1827 Działoszyce liczyły 1735 mieszkańców, w 1857 roku 3000, a w 1879 roku już 5170 osób. W 1894 r. wybuchła epidemia cholery, w wyniku której śmierć znalazło 126 osób. W roku 1899 spośród ogólnej liczby 5170 mieszkańców, 4673 (90%) było Żydami, zajmującymi się głównie przemysłem oraz handlem. W mieście w tym okresie działało sześć garbarni, trzy cegielnie, dwie olejarnie, dwie fabryki świec oraz kopalnia gipsu i kaflarnia. W okresie dwudziestolecia międzywojennego w Działoszycach zajmowano się handlem zbożem, trzodą chlewną i drobiem. Działało tu również kilka małych zakładów przemysłowych, między innymi olejarnia, kaflarnia, garbarnia i trzy młyny. Stopniowo liczba mieszkańców ulegała zmniejszeniu w wyniku konkurencji ze strony większych zakładów przemysłowych, położonych w sąsiednich miejscowościach oraz z powodu słabej infrastruktury komunikacyjnej. W roku 1921 miasto liczyło 6755 mieszkańców. Do roku 1939 liczba ta spadła do 5872. W okresie okupacji nazistowskiej zagładzie uległa cała ludność żydowska miasteczka. W roku 1946 Działoszyce liczyły już zaledwie 2506 mieszkańców.