Biuro tłumaczeń Krynica Morska, tłumaczenia w Krynicy Morskiej

Krynica Morska (która do roku 1958 nosiła nazwę Łysica, po niemiecku Kahlberg) to miasto oraz gmina. Położona jest w woj. pomorskim, w powiecie nowodworskim. Leży na Mierzei Wiślanej między Bałtykiem a Zalewem Wiślanym przy drodze wojewódzkiej nr 501. Jest to miejscowość turystyczna i kąpielisko morskie z portem rybacko-jachtowym.
Na dzień 30 czerwca 2009 miasto liczyło 1339 mieszkańców. Krynica Morska to gmina o najmniejszej liczbie mieszkańców w Polsce.
Zgodnie z danymi 2009 roku powierzchnia gminy miejskiej wynosi 116,01 km². Krynica Morska stanowi nieco ponad 15% powierzchni całego powiatu. W skład gminy miejskiej Krynica Morska wchodzą również części Przebrno, Piaski, Nowa Karczma. Od roku 1975 do 1998 miasto administracyjnie należało do województwa elbląskiego.

Turystyka
Miasteczko to posiada liczne pola biwakowe, kempingowe, ośrodki wczasowe i hotele. W sezonie utrzymywane jest połączenie statkami żeglugi przybrzeżnej z Elblągiem, Tolkmickiem oraz Fromborkiem.

Wyszczególnienie atrakcji turystycznych w Krynicy Morskiej:
port Krynica Morska
latarnia morska
Wielbłądzi Garb – najwyższa wydma na Mierzei Wiślanej
cmentarz żołnierzy radzieckich
kościół z 1938
jedyna w Polsce ulica Teleexpressu
znajdują się tu ukryte źródła solankowe

Historia
Pierwsze wzmianki pochodzą z XV w., kiedy to Krynica wymieniana jest pod niemiecką nazwą Kahlberg. Od roku 1466 przynależała do Gdańska, natomiast po roku 1842 przeszła na własność Elbląga. W tym okresie uruchomiono połączenia morskie z Elblągiem oraz Królewcem. Po II wojnie światowej została znacznie rozbudowana. Do Polski należy od 1945 r. Początkowo nosiła polską nazwę Łysica. W 1958 r. nazwę zmieniono na Krynicę Morską. Do końca 1972 r. Krynica Morska należała do powiatu elbląskiego. W 1975 r. włączona została do woj. elbląskiego, a w roku 1999 do województwa pomorskiego. W roku 1991 połączono trzy miejscowości (Krynica Morska, Przebrno oraz Nowa Karczma) i utworzono gminę miejską. Krynica Morska otrzymała wówczas prawa miejskie.

Nazwy miasta
Łeb – pierwotna nazwa słowiańska;
W języku niemieckim Kahlenberge, Kaleberg, Kahlberg (Liep) w okresie przynależności do Gdańska i Prus – forma w nawiasie „Liep” nawiązuje do nazwy Łeb;
W latach 1945–1958 kolejno Łysa Góra i Łysica – nazwy te stanowią kalkę językową ostatniej nazwy niemieckiej;
Krynica Morska – aktualnie obowiązująca nazwa miasta, która odwołuje się do wyrazu ukraińskiego i regionalizmu południowopolskiego, jest nazwą niefortunną i całkowicie obcą z punktu widzenia mowy rdzennych mieszkańców Pomorza.