Alwernia jest miastem położonym w województwie małopolskim, a dokładniej w powiecie chrzanowskim. Alwernia jest siedzibą władz miejsko-wiejskiej gminy o tej samej nazwie. Alwernia leży na Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej, nad potokiem Regulką (Regulicki Potok). Od 1975 r. do 1998 r. pozostawała administracyjnie w granicach województwa krakowskiego.
Zgodnie z danymi z roku 2006 miasto liczyło wówczas ponad trzy tysiące mieszkańców.
Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy góry La Verna (po łacinie Alvernia), która wznosi się w Toskanii we Włoszech. Zgodnie z tradycją na górze tej św. Franciszek otrzymał pierwsze stygmaty.
Alwernię założył Krzysztof z Korytna Koryciński, herbu Topór. Koryciński podczas swojej pielgrzymki do Italii odwiedził również pustelnię na górze La Verna. Spostrzegł, że zwiedzana okolica przypomina pod względem krajobrazu jego własne ziemie. Gdy powrócił do Poręby, oddał bernardynom w posiadanie zalesioną górę Podskale. Tutaj ufundował też klasztor i kościół pod wezwaniem Stygmatów św. Franciszka. W klasztorze znajdują się niezwykle cenne zabytki, z których naważniejszym jest obraz Ecce Homo. Zgodnie z przeszłaniem obraz ten znajdował się wcześniej na dworze cesarza Niemiec Ferdynanda II. Gdy Ferdynand zmarł, obraz przeszedł długą drogę, aż w końcu trafił do klasztoru w Alwerni.
Po śmierci ostatniego z rodu Korycińskich Alwernia przeszła w posiadanie Schwarzenbergów-Czernych, a od nich ziemie zakupili Szembekowie. Władali nimi do pierwszych lat XX w.
Poniżej klasztoru w późniejszym czasie powstała osada. Dzięki uzyskanemu przywilejowi królewskiemu uzyskała ona prawo do organizowania targu (dwanaście razy w roku). U schyłku XVIII wieku Alwernia była wzmiankowana w dokumentach jako mały ośrodek kupiecki oraz administracyjny.
Podczas drugiej wojny światowej niemiecki okupant wysiedlił bernardynów z klasztoru. Hitlerowcy przekształcili klasztor na więzienie i sąd wojenny. Bernardyni powrocili do Alwerni po zakończeniu wojny.
Alwernia uzyskała prawa miejskie dopiero na początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Jednakże już od połowy XIX wieku miejscowość ta używała pieczęci miejskiej. Pieczęć była kształtu owalnego i wielkości monety. Przedstawiony był na niej kościół, po którgo bokach stały dwie sosny. Napis głosił: Kolonia Alwernia. Na początku XX wieku Austriacy dodali Alwernię do rejestru miast.
Po wojnie Alwernia uzyskała status miejscowości uzdrowiskowej.
Przemysł
W Alwerni znajdują się zakłady chemiczne, w których produkuje się przede wszystkim związki fosforu i chromu. Miasto stanowi element Jaworznicko-Chrzanowskiego Okręgu Przemysłowego.
Poza przemysłem Alwernia opiera swoją gospodarkę na turystyce.
|
|
